AramoK-Kategori: Deneme

Rüya
Yazar:aramok Zaman:22 Eylül 2009 12:45

şöyle bir rüya görmeni isterim etraf fırtınalı öyle ben geliyorum etraf kırmızı ama
arkamdada zebani tipli adamlar var korkunç ama
her yerden çığlıklar sesler
gürültüler
patlamaklar
gökyüzü zaten karmaşık
bumu tatlı rüyaaaaaaaaaaaa
tatlı dur şimdi
korkmamı istiyosun sennnnnnnn

ben arkamdaki adamlardan 3 adım öndeyim

sende öyle köşede duruyorusn sonra ben bi işaret yapıyorum hooop etraf beyaz masa rakı balık meze

zebanile tipli dediğim adamlar hemen ateşte iki balık yapıp getiriyor
neyse saçma oldu şimdi sıktım

böyle bişi işte sen sonra uyanıyorsun
yemek güzeldi diyorsun bu kadar rüya güzel değil ama yemek güzel riyadaki bu

sen balığı beğenmiyorsun ben tabi kırılıyorum

yane orada benim yaptırabildiğim en yii yemek

zebanilere

herneyse etraftaki o ince arp sesi tekrardan yokoluyor
tam krımızı olmasada hafifi bir turuncu
rüyanın başından biraz daha sakin gibi etraf

masa yok

eee

yine ben varım arkamda öyle zebaniler var, zebani tipli adamlar öyle sabit bakıyorlar zaten baktığımız bir yerde yok her yer aynı başından beri sadece ses gürültü ve toz toprak

gürültü diniyor ses diniyor

eee

etraf yine aynı şimdi ne turuncu ne kırmızı nede beyaz renksiz işte gürültüde yok

bu sefer burada senin istediklerin oluyor senin istediklerin gerçekleşiyor senin dünyan oluyor

yaşasınnnnnnn

başka bir yerden çekip istediğin şeyi koyabiliyorsun kendin çizebiliyorsun

ee senın olmuyomu istedılerın

farklı farklı yaratıklarla , insanlarla yada başka herşeyle değiştirebiliyorsun benim istediklerim artık olmuyor değişti

senin dünyan oldu

e sen nereye gittin

artık senin istediğim müzikler çalıyor

yalnızmı kaldım noldu

ben yine oradayım öyle arkamda zebani kılıklı adamlar duruyorlar

sabit bakıyoruz işte hareketsiz

halamı

evet zate 3 5 sn oldu işte
sen istediğini çekip istediin yere koyuyorsun

güzelmişşşş

senın hareket etmenı normale dönmenı dilerdim sonracıgıma ölmek varmı yokmu

normalim zaten tepki veriyorum ama sabitim

haa

istersem gezebiliyorum etrafta ama istemiyorum ölmek yok sonsuz

oh oh

rüya bitene kadar

ama etrafta gezmek istemiyorum

ne cinssın ya

senin dünyan sen istediğim gibi çiziyorsun etrafı öylece

orada saat yok , günde yok sen herşeyi mükemmelce öyle zevkine göre yapıyorsun

bizden ayrı kim var başla zebanimi

bense başka bir yerde böyle uzaktan kendi dünyamı çiziyorum öyle herkesin var

zebani değil zebani tipli işte ama iyi neyse

hayal gücüne hayranım sencer

ezik köşelerde kendime bir dünya yapıyorum sen yetmiyor tabi gittikçe gidiyorsun misal benim bir dünya kadar alanım var ise senin 5 jüpiter kadar kendi bahçendede gezdirmiyorsun beni

uww yok be

olurmu gel gez

işte gezdirmiyorsun

yaaaa gezdırırım dahamı iyi bilcen

tamam devam edeyim gezdirmiyorsun

artık en başta hane beni gördün ya o etraf karanlık , sesler gürültüler

evet

bir zaman yine etrafta bir sürü insan var senin dünyanda değil ama herkesin kendi dünyası var işte birden etraf yine gürültülü bir al alıyor

etrafta kimse kalmıyor yine sonra sen kendi dünyandan çıkıyorsun

yanlızmı kalıyorum

benim o köşede ezik büzük bi dünyam var ya

yalnız değil

herkes kendi bahçesinde duruyor işte herneyse sen çıkyıorsun etrafı geziyorsun en baştaki gibi

benim dümyamada uyruyorsun küçük ezik büzük olana tekrar karşıdan öyle ben korkunç biiçmde geliyorum yine gürültü patırtı her yer sesli ve çok fazla çığlık var

kıpkırmızı gökyüzü ve

bu sefer zebaniler de yok sadece ben varım

ama korkunç

daha sonra hava aydınlanmıyor dahada krımızı oluyor bir rüzgar fırtına ben yine sabit tepkisiz sadece nefes alıyorum hissediliyor

rüzgarın o yoğun sesinde bile nefes alışım hissediliyor

gürültü diniyor gibi oluyor rüzgar hızlanıyor

uğultu artıyor gökyüzü kararıyor ve herşey yavaş yavaş sadece gözlerden siliniyor

yavaş yavaş görünmeyeme başlıyorum sen kendinide göremiyorsun benide etrafıda bunlara çabalarkan

yokmu oluyoruz

etraf dahada kararıyor

sonra tekrar rüzgar diniyor herşey düzeliyor yine boşluk senin dünyan yine gitmiş sen tekrardan dünyanı yapabilriisn

herşey elinde senin istediklerin oluyor ama zebani kılıklı adamlar yok

ah nerde

bende yokum sen tekrardan aynı dünyayı çiziyorusn ve rüya böyle devam ediyor ....

ilginçmiş ve güzel

Yorum Yok | Bloğu Görüntüle

Zehir
Yazar:aramok Zaman:13 Ağustos 2009 21:37

Zehir damarlarına işlerken , hiç birşey hissetmiyordu . bütün vucudunu sarmıştı .öyleki bir an için öldüğünü bile anlamamışlardı.artık o yoktu bu dünyada. bir parçasını bırakıp gitmişti , herkes onu bu yönüyle görücekti ama bilmiyceklerdi asla; nereye gittiğini , nasıl gittiğini , neden gittiğini . Çünkü kimse bununla ilgilenmiyordu. Onu kimin götürdüğünden , gidenden başka kimsenin bir bilgisi yoktu.Artık dönmiycekti o. Bunu farkettiklerinde bir gün o zehrin tadına bakıcaklarını anladılar.Gerçekten tadı güzeldi...

...zehrin etkisi geçmiyordu , sürekli dahada derinden acıtıyordu , tüm bedenini kaplamıştı , ona izin vermiyordu zehir , engelliyordu. Düşünemiyordu , korkuyordu .Zehir o kadar güçlüydüki karşılık veremiyordu.Öldüğünü bilmekten değil tekrar geri dönmekten korktu. Dönmek zorunda kalmaktan.Zehrin tadına bakmadan önce herşeyin güzel olduğunu sandığı fakat ölümden sonra ne kadar kısa sürdüğünü ve boş , anlamsız gereksiz olduğunu anladığı dünyaya tekrar dönmek istemiyordu.Giderek dahada korkmaya başladı.Yenik düştü , güçsüz kaldı ve zehir sonunda onuda ağlattı...

Gözyaşlarının birikipte birgün tekrar onu dünyaya geri getirebilecek kadar güçlü olabileceği kimin aklına gelebilirdiki.Kalbinde duydukları bu kez sadece ruhunda hissediliyordu.Bedenini artık derin bir uyku kaplamış olduğunu sanıyordu.Ama ruhundaki o sahtekarlık herşeyi değiştiriyordu.Güçsüzdü , yalnızdı , mutsuzdu.
Uzun bir zaman geçmesine rağmen ona sanki hiç yaşamamış ve sanki hayatına daha yeni başlamış gibi geliyordu.Yeni hayatında kısacık zamanlar ona o kadar uzun ve üzücü geliyorduki geçmesini bilemiyordu.
Sürekli içinde bir korku olmasına rağmen sevgininde korku kadar en yoğun yaşandığı bir ruha sahipti.Sadece ruha.Bir süre sonra dahada güçlenmeye başladı , ne yaptığının ve nerde olduğunun farkına varmaya başladı.Bunu kabullenmeye başladı.Biraz kendini toparlamış oldu böylellikle.Kurtulmak için hiç bir çaba göstermedi.Çünkü orada olmak istiyordu.Zehri içerkende biliyordu buraya geliceğini.Zehrin tadını bilmemesine rağmen , dünyada ölüceğini bile bile içilebilicek en güzel zehirdi.Zehrin tadına baktıktan sonra asla ve asla geri geri dönülmeyecek bir yola girdiğini anladı.Geri dönmek istemiyceğinide anladı.ve şu anda orada.Ruhunun diğer parçarsını kaybetmiş gibi birşeyler arıyor.Zehir onu kötü etkilemiş, sanırım bunu bilmiyor.Bilsede bütün yaptığı şeyleri bile bile , kendine acımadan , ruhuna acımadan.Zehrin onu bir yandan güçlendirirken diğer yandan güçsüzleştirdiğinin farkına vardı , bir yanını söküp atmalıydı , yada diğer yanını bulmalıydı.Gücünü ve inancını toplamıştı, kalktığından itibaren içinde bir umutta dolmuştu , ve yavaş yavaş ilerlemeye başladı...

...herşeyin görülebileceği bir yerde duruyordu.Bekliyordu sadece , aydınlanmasını etrafın.Ve belki ölümden sonra bir kez daha ölmesine sebep olcak kadar farklı hissetti.Güneş yüzünü gösterdi.Herşey aydınlandı.Sonra vazgeçti.Geri dönmek istemiyordu , dünyaya.Burada kalmak istiyordu.Ama onu burda tutan birşey kalmamıştı.Tekrar buraya geldiği yere geri döndü.Zehrin tadını unutmamıtı bile ama güneş ona zehirden sonraki ikinci büyük acıyıda yaşattı.Yine korkuyordu.Güneş gittiğinde ,tekrar ağlattı onu zehir.Umutsuzca uykuya daldı.Bir süre rüyasında bekledi.Bekliycekti.
Burada kalıcaktı hep.Hep burada olucaktı.ta ki onu buraya getiren şey panzehiri olana kadar.
Sencer Öztürk

Zehir:*İç çekişlerin buğusuyla yükselen bir dumandır sevgi. Duman dağılınca,tutuşan bir ateş olur aşıkların gözlerinde. Keder indi mi bir kez aşıkların gözyaşlarıyla beslenen bir deniz oluverir. Başka ne olabilir?En akıllıca çılgınlık, Soluk kesen bir zehir. Ve panzehir; ölümden kurtaran...

Ölüm:**Düşünmek için daha fazla zamanım olsun istemiştim , ölmüştü sonra.Tekrar onu bulmaya geldiklerinde eski ben yoktum.Çünkü değişmişti ; Ölmüştü.

Öylesine yazdığım bir hikaye , belki kimine göre saçma , kimine göre mantıksız.Aslında bu kadar kısa olmasına rağmen her cümlesi için 1 günümü verdiğim bir hikaye.

2 Yorum | Bloğu Görüntüle